ویژگی های شبکه‌های مغزی در افرادی که تمایل به خودکشی دارند

بازدیدها: 110

نتیجه تصویری برای ‪suicide‬‏

الگوهای فعالیت مغز در افرادی که دارای افکار خودکشی بوده یا اقدام به خودکشی می‌کنند، با افراد عادی متفاوت است.دانشمندان الگوهای غیرمعمولی از فعالیت مغز را شناسایی کرده‌اند که به‌نظر می‌رسد با افزایش خطر بروز افکار و رفتارهای خودکشی همراه باشد. این مطالعه نشان می‌دهد که تغییرات در دو شبکه‌ی اصلی مغز که در تصمیم‌گیری و عواطف نقش دارند، می‌تواند این احتمال را که فرد درمورد خودکشی فکر کرده یا به آن اقدام کند، افزایش دهد. این تغییرات به اندازه‌ای زیاد نیست که بتوان افراد در معرض خطر را شناسایی کرد .

خودکشی یکی از علل اصلی مرگ در جهان است.

پژوهشگران می‌گویند بررسی آن‌ها نشان می‌دهد که پژوهش‌های بسیار کمی درمورد یکی از اصلی‌ترین علت‌های مرگ در جهان مخصوصا در میان گروه‌های مستعد انجام شده است. هر سال، خودکشی علت مرگ حدود یک میلیون نفر در سرتاسر جهان و دومین علت مرگ در بین افراد دارای سن ۱۵ تا ۲۹ سال است.

تصور کنید نوعی بیماری وجود دارد که هر ساله موجب مرگ یک میلیون نفر می‌شود که یک‌چهارم از آن‌ها کمتر از ۳۰ سال سن دارند و ما هنوز چیزی در این مورد نمی‌دانیم که چرا برخی از افراد دربرابر این بیماری آسیب‌پذیرتر هستند. این همان وضعیتی است که درمورد خودکشی وجود دارد. ما درمورد اینکه چه چیزی در مغز اتفاق می‌افتد، چرا تفاوت‌های جنسیتی وجود دارد و چه چیزی موجب می‌شود افراد جوان‌تر دربرابر خودکشی آسیب‌پذیرتر باشند، نمی‌دانیم.

پژوهشگران مطالعات تصویربرداری مغز را مورد بررسی قرار دارند.استفاده از الگوریتم هوش مصنوعی برای پیش‌بینی احتمال خودکشی در افراد وجود دارد.

پژوهشگران ۱۳۱ مطالعه‌ی تصویربرداری مغز را مورد بررسی قرار دادند که در آن‌ها الگوهای فعالیت مغز بیش از ۱۲ هزار فرد مورد بررسی قرار گرفته بود. در این مطالعات الگوی فعالیت مغز افرادی که تمایل به خودکشی داشته یا به آن دست زده بودند، با الگوهای فعالیت مغز افرادی که این وضعیت را نداشتند، مورد مقایسه قرار گرفته بود. ون هارملن و همکارانش با ترکیب نتایج تمام این مطالعات به‌دنبال تغییرات ساختاری، عملکردی و مولکولی که به‌نظر می‌رسید با افزایش خطر خودکشی همراه باشد، گشتند.

در این بین دو شبکه‌ی مغزی نقش دارند:

پژوهشگران دو شبکه‌ی مغزی را پیدا کردند که به‌نظر می‌رسید نقش مهمی در این رابطه داشته باشند. یکی از شبکه‌ها شامل مناطقی در قسمت جلوی مغز (قشر پیش‌پیشانی شکمی جانبی و میانی) و ارتباطات آن با دیگر بخش‌های مغز بود که درگیر عواطف هستند.

نقص در مناطق VPFC جانبی و میانی و ارتباطات آن‌ها ممکن است در تقویت عواطف منفی و تضعیف عواطف مثبت درونی و ایجاد افکار خودکشی نقش داشته باشد.

شبکه‌ی دوم، شامل مناطقی است که قشر پیش‌پیشانی پشتی و سیستم شکنج پیشانی تحتانی را در برمی‌گیرد. تغییر در این شبکه که در تصمیم‌گیری، تنظیم رفتار و ایجاد راه‌حل‌هایی برای مشکلات دخیل است، ممکن است روی این موضوع که آیا فرد برای خودکشی تلاش کند یا نه، تأثیرگذار باشد. پژوهشگران می‌گویند تغییر در ساختار، عملکرد و بیوشیمی این شبکه‌ها ممکن است موحب آغاز افکار منفی و کنترل‌نشده‌ای شود که درنهایت موجب افزایش خطر خودکشی فرد شود.

روی هم رفته، پژوهش‌های ناچیزی درمورد خودکشی انجام شده است. مخصوصا اینکه در این پژوهش‌ها چندان به تفاوت‌های جنسیتی و گروه‌های آسیب‌پذیر توجه نشده است. به‌عنوان مثال، درحالی‌که مشخص شده است افراد تراجنسیتی در معرض خطر بالاتر خودکشی قرار دارند، در میان ۱۲ هزار فرد مورد مطالعه، تنها یک مورد با این شرایط شناسایی شده بود.

تفاوت‌های موجود در مدارهای مغز که در بسیاری از مطالعات با هم همگرایی دارد، اهداف مهمی را برای طراحی استراتژی‌های مؤثرتر پیشگیری از خودکشی فراهم می‌کند.

پژوهشگران می‌گویند در پژوهش‌های آینده باید این موضوع مدنظر قرار گیرد که آیا مدل‌های پیشنهادی آن‌ها با تلاش‌های آینده‌ی خودکشی همبستگی دارد یا نه و اینکه آیا درمانی وجود دارد که بتواند ساختار یا عملکرد شبکه‌های مغزی شناسایی‌شده را تغییر داده و موجب کاهش خطر خودکشی شد یا خیر.

مطالعه HOPES

در سال ۲۰۱۸، پژوهشگران مطالعه‌ای به‌نام HOPES را راه‌اندازی کردند که اطلاعات در دسترس مربوط به حدود ۴ هزار فرد جوان را از سرتاسر جهان جمع‌آوری می‌کند. هدف، توسعه‌ی مدلی است که بتواند پیش‌بینی کند چه کسی درمعرض خطر خودکشی است. پژوهشگران این مطالعه اسکن‌های مغز و اطلاعات مربوط به ویژگی‌های محیطی و روانی افراد را در ارتباط با خودکشی مورد بررسی قرار خواهند داد تا بتوانند عوامل جهانی و خاص خودکشی را شناسایی کنند.

بسیاری از افراد در دوران نوجوانی با این مشکل روبه‌رو می‌شوند. اگر بتوانیم راهی برای شناسایی افراد جوان درمعرض خطر پیدا کنیم، فرصتی خواهیم داشت که به آن‌ها در این مرحله‌ی مهم از زندگی کمک کنیم.

منبع:

Journal of Molecular Psychiatry

2 دیدگاه‌

  1. سایت بسیار مفیدی دارید. آیا دارویی برای کمک به افرادی که در معرض خودکشی هستند وجود دارد? یا مجموعه ای از درمان ها?

    • Dr.vosta گفت:

      درمان افکار خودکشی و رفتار خودکشی بستگی به وضعیت خاص فرد دارد. اولین دارو که برای درمان خودکشی بکار رفته است clozapine بود.
      درمان خودکشی وابسته به علت زمینه ای که باعث خودکشی شده است می باشد مثلا از quietiapine
      یا لیتیوم ، ضد افسردگی ها و ضد تشنج ها برای درمان دارویی افسردگی می توان استفاده کرد.
      سپاس

دیدگاهتان را بنویسید