ژن های خاص در جفت خطر ابتلا به اسکیزوفرنی را پیش بینی  می کنند.

بازدیدها: 11

8 فوریه 2021

ژن های یافت شده در جفت می توانند به دقت به پیش بینی اندازه مغز کودک و رشد شناختی آن کمک کنند ، که بسته به عوامل دیگر می تواند عوامل خطر اسکیزوفرنی را در زندگی بعدی پیش بینی کند.

یک امتیاز ژنتیکی از ژن های مربوط به اسکیزوفرنی در جفت می تواند اندازه مغز کودک در بدو تولد و میزان رشد شناختی آن را پیش بینی کند ، که ، به عوامل دیگر وابسته است ، ممکن است بعدا منجر به اسکیزوفرنی شود.

مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (PNAS) محققان در انستیتوی توسعه مغز لیبر (LIBD) و دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی (UNC) از اسکن MRI در UNC برای نوزادان و اقدامات رشد شناختی برای دو سال اول زندگی برای کشف این یافته استفاده کردند. آنها متذکر شدند که این مورد در مردان بسیار قابل توجه است.

دکتر دانیل آر وینبرگر ، MD می گوید: “با شناسایی ژن های خاص فعال شده در جفت که به نظر می رسد برای خطر اسکیزوفرنی منحصر به فرد هستند ، ما یک سری فرآیندهای بیولوژیکی را که می توانند برای بهبود سلامت جفت و کاهش خطر اسکیزوفرنی هدف قرار بگیرند ، به صفر رساندیم.” ، مدیر عامل و مدیر موسسه لیبر. “تا به امروز ، پیشگیری از اوایل زندگی اگر غیر قابل تصور نباشد غیرقابل دسترسی به نظر می رسید ، اما این بینش های جدید امکان تغییر الگوی را فراهم می کند.”

وینبرگر خاطرنشان می کند که بیشتر کودکان با نمره بالاتر از ژن اسکیزوفرنی در جفت دچار اسکیزوفرنی نخواهند شد زیرا سایر عوامل ژنتیکی و محیطی این اثرات جفت را در مراحل بعدی جبران می کنند. اما ، او می گوید ، در اصل ، افرادی که سایر عوامل خطر ژنتیکی اسکیزوفرنیا و عوارض زودرس زندگی در دوران بارداری دارند ، ممکن است قادر به جبران نباشند و بیماری را به وجود می آورند ، به ویژه اگر آنها مرد باشند.

محققان همچنین دریافتند که در افراد بالغ مبتلا به اسکیزوفرنی ، همان نمرات ژنتیکی که بیان ژن جفت را نشان می دهند ، اندازه مغز را که در اسکن MRI اندازه گیری می شود ، پیش بینی می کنند و جهت گیری رابطه همان است که در نوزادان یافت می شود. این در افرادی که گروه کنترل عادی در مطالعه افراد بزرگسال بودند یافت نشد.

دکتر جان اچ. گیلمور ، MD ، استاد برجسته Eure و معاون پژوهشی در بخش روانپزشکی و محقق اصلی UNC در این مطالعه ، گفت:

“من مقاله کلاسیک دکتر وینبرگر را خواندم که در آن فرضیه رشد عصبی اسکیزوفرنی را در دوره دستیاری روانپزشکی عنوان کردم. این باعث الهام من شد که در نهایت برای درک بهتر رشد مغز در اوایل کودکی و ارتباط آن با خطر ابتلا به اسکیزوفرنی ، مطالعه اولیه توسعه مغز UNC را ایجاد کنم.

30 سال بعد ، همکاری با دکتر وینبرگر و تیم وی در این مطالعه از برجسته ترین موارد شغلی بوده است ، که درک ما را از تعاملات پیچیده عوامل خطر ژنتیکی و محیطی در مراحل اولیه رشد مغز انسان پیشرفت میکند.

 این مطالعه با استناد به بیش از 30 سال شواهد علمی نشان می دهد که خطر اسکیزوفرنیا ، اختلالی که اولین بار در اوایل زندگی بزرگسالان تشخیص داده می شود ، بسیار زودتر در زندگی ، حتی در دوران بارداری آغاز می شود.

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که عوارض دوران بارداری ، مانند عفونت ها و سوء تغذیه ، می تواند احتمال اسکیزوفرنی را افزایش دهد. مطالعات ژنتیکی اخیر نشان داده است که بسیاری از ژن هایی که به عنوان عوامل خطر اسکیزوفرنی شناخته می شوند ، قبل از تولد به وفور در مغز بیان می شوند و این امر به شواهد مهم اهمیت حیات اولیه می افزاید.

در سال 2018 ، دانشمندان در انستیتوی لیبر گزارش دادند که برخی از این ژن ها در جفت نیز فعال یا “روشن” می شوند و به ویژه اگر حاملگی پیچیده باشد ، به عنوان مثال با شرایطی مانند پره اکلامپسی یا محدودیت رشد داخل رحمی (Nat Med 2018)

این نتایج قبلی حاکی از آن است که سلامت جفت ممکن است عاملی در خطر اسکیزوفرنی باشد ، و به ویژه ، اگر فرزندان مذکر باشند ، تأثیرات آن بیشتر است. آنها همچنین محققان را به سمت بررسی بیشتر فعل و انفعال بیولوژیکی بین سلامت جفت و رشد عصبی سوق می دهند.

در مطالعه حاضر ، محققان UNC و LIBD همچنین به دنبال روابط مشابه در سایر اختلالات رشد عصبی بودند. حاملگی های پیچیده خطر ابتلا به اوتیسم ، ADHD و مشکلات فکری را افزایش می دهد ، بنابراین دانشمندان رابطه بین اندازه مغز هنگام تولد و شناخت را طی دو سال آینده و نمرات ژنتیکی نشان دهنده ژن های خطر برای این و سایر اختلالات رشد و صفات بیان شده در جفت بررسی کردند. هیچ یک از این اختلالات ارتباط مشابهی با اسکیزوفرنی پیدا نکرده است ، که نشان می دهد تأثیر اسکیزوفرنی در بیان ژن جفت ممکن است یک رابطه منحصر به فرد با رشد اولیه مغز داشته باشد.

دکتر وینبرگر گفت: “این شواهد دیگری است که نشان می دهد زندگی اسکیزوفرنی مهم است و جفت نقش بزرگتری از آنچه تصور می کنیم بازی می کند.”

“اندازه گیری نمرات ژنتیکی اسکیزوفرنی در جفت همراه با مطالعه دو سال اول الگوهای رشد شناختی و عوارض اولیه زندگی می تواند یک روش مهم برای شناسایی آن نوزادان با افزایش خطر باشد. درک مسیرهای منتهی به اختلالات عصبی رشد یک چالش بزرگ است ، اما یک چالش ضروری برای طراحی استراتژی هایی با هدف پیشگیری است. “

منبع:

 “Placental genomic risk scores and early neurodevelopmental outcomes” by Daniel R. Weinberger et al. PNAS,2021.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید