آفانتازیا: برخی از افراد نمی توانند تصاویر ذهنی ایجاد کنند

بازدیدها: 6

آفانتازیا Aphantasia  با عدم توانایی در ایجاد تصاویر بصری در ذهن مشخص می شود. محققان اساس عصب شناختی این اختلال را کشف می کنند.

چند بار یک اقتباس از کتاب را در فیلم یا تلویزیون تماشا کرده اید و وقتی صحنه کاملاً مطابق تصویری نبوده است ، ناامید شده اید؟ یا شاید شخصیتی چیزی شبیه تصور اینکه آنها به نظر می رسند نبود؟

از بیشتر افراد ، وقتی از آنها خواسته می شود تصویری از شخصی را که با آن آشنا هستند تشکیل دهند ، می توانند آن را در ذهن خود ببینند. به عبارت دیگر ، این یک تجربه تصویری ، ذهنی است – شبیه همان چیزی که اگر شخص مقابلمان باشد می دیدیم.

اما معلوم شد که این برای همه درست نیست. از برخی افراد ، وقتی از آنها خواسته می شود تصویری تشکیل دهند ، گزارش می دهند که نمی توانند چیزی را “ببینند”. این تنوع تجربه انسانی که اخیراً مشخص شده است ، در سال 2015 به عنوان آفانتازی نامگذاری شد. تخمین زده می شود که 2٪ تا 5٪ از افراد از نظر مادام العمر ناتوانی در تولید هرگونه تصویر در ذهن خود دارند.

اما ، اگر واقعاً نمی توانید آن را در ذهن خود ببینید ، چگونه جزئیات یک شی یا یک رویداد را به یاد می آورید؟

محققان عملکرد حافظه دیداری را در بین افراد مبتلا به آفانتازی در مقایسه با کسانی که تصاویر معمولی داشتند ارزیابی کردند.

در این مطالعه ، سه تصویر از یک اتاق نشیمن ، آشپزخانه و یک اتاق خواب به شرکت کنندگان نشان داده شد و از آنها خواسته شد که هر کدام را از حافظه بکشند. نقاشی های آنها توسط بیش از 2700 امتیاز دهنده آنلاین که جزئیات اشیا ((شکل اشیا چگونه است) و جزئیات فضایی (اندازه و مکان اشیا) را ارزیابی کردند.

انتظار داشتیم که افراد مبتلا به آفانتازیا ترسیم تصویری از حافظه برایشان دشوار باشد زیرا آنها نمی توانند این تصاویر را در ذهن خود احضار کنند.

یافته ها نشان داد که افراد مبتلا به آفانتازی اشیا را در اندازه و مکان صحیح ترسیم می کنند ، اما آنها جزئیات بصری کمتری مانند رنگ را ارائه می دهند و همچنین تعداد اشیا کمتری را در مقایسه با تصویرگرهای معمولی ترسیم می کنند.

برخی از شرکت کنندگان مبتلا به آفانتازی به جای کشیدن آن ، به زبان اشاره کردند که این شی از طریق زبان چیست – مانند نوشتن کلمات “تخت” یا “صندلی”. این نشان می دهد که مبتلایان به آفانتازی می توانند از استراتژی های جایگزین مانند نمایش کلامی به جای حافظه تصویری استفاده کنند. این تفاوت ها در جسم و جزئیات مکانی به دلیل تفاوت در توانایی هنری یا تلاش در طراحی نبوده است.

نتایج حاکی از آن است که افراد مبتلا به آفانتازی توانایی تجسم فضایی دست نخورده ای دارند – توانایی نشان دادن اندازه ، موقعیت و موقعیت اشیا در ارتباط با یکدیگر. این یافته در یکی دیگر از مطالعات بررسی عملکرد افراد مبتلا به آفانتازی در تعدادی از وظایف حافظه مربوط به تصویر ، تقویت شده است.

آنها افرادی را پیدا کردند که توانایی تولید تصاویر بصری را ندارند و همچنین افرادی که تصاویر معمولی دارند در این کارها انجام می شوند. آنها همچنین در عملکرد تصویر کلاسیک چرخش ذهنی شباهت هایی را در عملکرد مشاهده کردند ، که در آن افراد به اشکال نگاه می کنند تا اگر یک شکل چرخانده یا اشکال مختلف هستند ، کار کنند.

این عملکرد نشان می دهد برای انجام این کارها نیازی به “دیدن” با ذهن ندارید. از طرف دیگر ، مستند شده است که برخی از افراد مبتلا به آفانتازی – اما نه همه – به احتمال زیاد مشکلات تشخیص چهره را گزارش می دهند و همچنین یک حافظه زندگینامه ضعیف – حافظه وقایع زندگی – گزارش می کنند ، نوعی از حافظه که فکر می کنند به شدت به آن اعتماد می کنند .

زندگی با آفانتازی

افراد مبتلا به آفانتازی نیز تغییرات دیگری را در تجربه خود توصیف می کنند. همه مبتلایان به آفانتازی در تمام حواس ، تجربه کامل تصویرگری ندارند. برخی ممکن است بتوانند لحنی را در ذهن خود بشنوند ، اما نمی توانند تصاویر بصری مرتبط با آن را تصور کنند.

به همین ترتیب ، تحقیقات نشان داده است که علی رغم عدم توانایی در ایجاد تصاویر بصری بر اساس تقاضا ، برخی از افراد مبتلا به آفانتازیا هنوز هم ممکن است گزارش کنند که تصاویر رویایی را تجربه کرده اند. دیگران می گویند رویاهای آنها غیر بصری است – از محتوای مفهومی یا احساسی تشکیل شده است.

این تغییرات جذاب برخی از تفاوتهای نامرئی را که در بین ما وجود دارد ، نشان می دهد. اگرچه ممکن است بسیاری از مبتلایان به آفانتازی آگاهی نداشته باشند که دنیا را به گونه دیگری تجربه می کنند ، اما آنچه ما می دانیم افراد مبتلا به آفانتازی زندگی کامل و حرفه ای دارند. در واقع ، نشان داده شده است که افراد مبتلا به آفانتازی در محدوده ای از صنایع علمی و خلاق کار می کنند.

برای بسیاری ، تصاویر بصری ذاتی چگونگی تفکر ، یادآوری رویدادهای گذشته و برنامه ریزی برای آینده است – روندی که آنها بدون تلاش فعالانه درگیر می شوند و تجربه می کنند. ما هنوز نمی دانیم که چرا چنین تنوعی یا اساس آن وجود دارد. اما ، همانطور که آفانتازیا نشان داده است ، بسیاری از تجربیات ذهنی ما به طور جهانی تجربه نمی شوند. در واقع تعدادی از تغییرات ناشناخته و در عین حال جذاب در میان ما وجود دارد.

منبع: The Conversation

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید