درمان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

بازدیدها: ۱۰۳

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یک وضعیت سلامت روان است که پس از یک رویداد آسیب زا یا ناراحت کننده ایجاد می شود. فردی که شاهد تصادف شدید، خشونت یا تروریسم، جنگ، آتش سوزی، تجاوز جنسی یا سوء استفاده جنسی بوده است، ممکن است دچار PTSD شود.

PTSD به صورت افکار و احساسات قوی و آزاردهنده مرتبط با رویدادی که مدت ها بعد ادامه می یابد، ظاهر می شود. یک فرد مبتلا به PTSD ممکن است احساسات مختلفی از جمله خشم، ترس و غم را تجربه کند. تسکین وقایع از طریق فلاش بک یا کابوس نیز رایج است.

رویدادهای آسیب زا اغلب اتفاق می‌افتند و تا ۷۰ درصد از بزرگسالان شاهد یا تجربه برخی از رویدادهای آسیب‌زا در طول زندگی خود هستند، و ۲۰ درصد از افرادی که یک رویداد آسیب‌زا را تجربه کرده‌اند در نهایت دچار PTSD می‌شوند. هر سال حدود هشت میلیون آمریکایی دچار PTSD می شوند. زنان به مراتب بیشتر از مردان در معرض ابتلا به PTSD هستند. حدود ۵ درصد از افراد در دوران نوجوانی دچار PTSD می شوند.

تشخیص PTSD مستلزم قرار گرفتن مستقیم یا غیرمستقیم با شرایط ناراحت کننده است. قرار گرفتن در معرض ممکن است به روش های مختلفی رخ دهد:

به طور مستقیم یک رویداد ناراحت کننده را تجربه می کند.

شاهد اتفاقی که برای شخص دیگری رخ می دهد.

یادگیری در مورد رویدادی که برای شخص نزدیک اتفاق می افتد.

قرار گرفتن مکرر در معرض جزئیات گرافیکی یک رویداد آسیب زا، به عنوان مثال، مورد افسران پلیس که به طور مکرر موارد قتل یا خشونت جنسی را بررسی می کنند.

هدف از درمان PTSD بهبود علائم بیماران و تجهیز آنها به مهارت های مقابله ای و در عین حال بازیابی حس خود آنهاست. امروزه درمان اغلب ترکیبی از روان درمانی، داروها و درمان های جایگزین است. رویکردهای نوآورانه برای درمان PTSD مانند قرار گرفتن در معرض واقعیت مجازی به طور پیوسته در حال افزایش است.

علائم PTSD

علائم PTSD به چهار دسته با سطوح مختلف شدت گروه بندی می شوند. این علائم باید بیش از یک ماه طول بکشد و قبل از تشخیص قطعی، زندگی روزمره فرد را مختل کند.

افکار مزاحم

افکار مزاحم، خاطرات غیرارادی رویداد به شکل فلاش بک یا کابوس هستند. این خاطرات ممکن است شدید باشند و احساس تکرار رویداد را ایجاد کنند.

اجتناب

بیماران PTSD تمایل دارند از افراد، مکان‌ها، چیزها یا فعالیت‌هایی که ممکن است باعث ایجاد خاطرات رویداد شوند، اجتناب کنند. آنها همچنین ممکن است سعی کنند از صحبت کردن یا فکر کردن در مورد رویداد اجتناب کنند.

تغییرات در شناخت و خلق و خو

بیماران ممکن است بخش‌های مهمی از رویداد را به خاطر نیاورند، به‌ویژه آنهایی که مسئول اصلی تروما هستند. همچنین ممکن است بدخلقی باشند و نتوانند از چیزها و فعالیت هایی که زمانی از آنها لذت می بردند لذت ببرند.

تغییر در برانگیختگی و فعالیت

افراد مبتلا به PTSD ممکن است به طور ناگهانی بی پروا، تحریک پذیر و مشکوک شوند. آنها همچنین ممکن است مستعد انفجارهای خشم و وحشت باشند.

درمان PTSD

در حالی که هیچ درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، پیشرفت قابل توجهی در درمان علائم PTSD حاصل شده است. هدف درمان کاهش و در صورت امکان از بین بردن علائم مرتبط با PTSD است.

روان درمانی

تکنیک های روان درمانی سطوح فوق العاده ای از اثربخشی را در درمان علائم PTSD نشان داده اند.

درمان پردازش شناختی

درمان پردازش شناختی تلاش می کند ادراکات تجربه آسیب زا و نحوه تلاش بیمار برای کنار آمدن با جنبه های ذهنی و عاطفی تروما را اصلاح کند. درمانگر در پردازش نقاط خاصی که ممکن است از بهبودی جلوگیری کند، با بیماران کار می کند.

اگر بیمار باور اشتباهی مانند “تقصیر من بود” یا “من به اندازه کافی خوب نیستم” به دلیل حادثه ایجاد کرده باشد، درمانگر به بیمار کمک می کند تا با آن افکار روبرو شود و سعی می کند آنها را اصلاح کند.

درمان شناختی- رفتاری(CBT)

درمان شناختی-رفتاری یک نوع رایج گفتار درمانی است که ارتباط بین افکار، احساسات و رفتار افراد را پیدا می کند. الگوهای فکری غیرمفید شناسایی می شوند و درمانگر سعی می کند بیمار را به نقطه ای برساند که کنترل کامل بر افکار خود داشته باشد.

درمان تلقیح استرس

درمان تلقیح استرس تلاش می‌کند تا بیمار را با مهارت‌های مقابله‌ای مورد نیاز برای مواجهه با محرک‌های تروما در هر زمان که به وجود می‌آیند مجهز کند. درمانگران با قرار دادن فرد در سطوح پایین تر از شرایط آسیب زا به این امر دست می یابند.

حساسیت زدایی و پردازش مجدد حرکات چشم (EMDR)

EMDR از حرکات چشم هدایت شده برای کمک به بیماران در پردازش خاطرات دشوار و تغییر واکنش آنها به آنها استفاده می کند. بیمار به جای صحبت در مورد تروما روی آن تمرکز می کند و یاد می گیرد که در حین یادآوری وقایع افکار مثبت را مطرح کند.

گروه درمانی

گروه درمانی شامل بازماندگان حوادث مشابهی است که گرد هم می آیند تا تجربیات و احساسات خود را در یک محیط امن و بدون قضاوت مورد بحث قرار دهند. هدف این نوع درمان این است که شرکت کنندگان متوجه شوند که تنها نیستند و بسیاری از افراد دیگر نیز همین واکنش را نشان می دهند و همان احساسات را احساس می کنند.

دارو برای PTSD

بیماران PTSD ممکن است مزایایی از داروهایی که برای درمان سایر اختلالات اضطرابی و خلقی استفاده می‌شوند، بیابند. داروهای ضد افسردگی مانند Zoloft و Paxil برای درمان PTSD تایید شده اند. برخی از داروهای ضد روان پریشی و داروهای ضد فشار خون نیز به درمان علائم PTSD کمک کرده اند.

درمان جایگزین

بیماران PTSD نیز ممکن است از درمان های جایگزین و مکمل بهره مند شوند.

مدیتیشن و یوگا

ثابت شده است که مدیتیشن در بسیاری از شرایط سلامت روان، از جمله PTSD، فواید ترمیمی دارد. بسیاری از کاربران که از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل داده‌های کاربران استفاده می‌کند، گزارش داده‌اند که مدیتیشن در کمک به PTSD بسیار خوب عمل کرده است.

طب سوزنی

طب سوزنی به عنوان یک درمان جایگزین برای چندین اختلال سلامت روان استفاده گسترده ای پیدا می کند. وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده طب سوزنی را به عنوان یک درمان جایگزین برای PTSD تایید می‌کند. تحقیقات نشان داده است که این درمان در کاهش قابل توجه استرس و اضطراب موثر است.

درمان های جدیدتر برای PTSD

پیشرفت های جدیدتر در درمان PTSD پتانسیل بسیار خوبی در کمک به علائم بیمار نشان می دهد:

درمان مواجهه با واقعیت مجازی (VRET)

VRET شامل قرار گرفتن مداوم و طولانی مدت در معرض رویداد آسیب زا با استفاده از فناوری واقعیت مجازی برای کاهش تأثیر رویداد تا زمانی است که با گذشت زمان از بین برود.

درمان با کمک MDMA

این درمان شامل استفاده از یک داروی تفریحی برای کمک به بیماران برای پردازش تروما به روشی غیر تهدید کننده است. تصور می‌شود که این دارو باعث افزایش همدلی بین بیمار و درمانگر می‌شود و به راحتی می‌تواند رویداد را بدون ترس، عصبانیت یا سایر احساسات منفی به خاطر بیاورد.

کمک مورد نیاز خود را دریافت کنید

اختلال استرس پس از سانحه بسیار شایع است و می تواند برای مدت طولانی پس از رویداد ادامه یابد. این بیماری هنوز هیچ درمانی ندارد، اما چندین گزینه درمانی به بیماران کمک می کند تا علائم خود را درمان کنند.

ترکیبی از روان درمانی، دارو درمانی و درمان های جایگزین می تواند به بیماران در مدیریت علائم و بهبودی از اثرات تروما کمک کند. رویکردهای درمانی جدیدتری نیز در حال توسعه هستند، اگرچه تحقیقات بیشتری برای ارزیابی اثربخشی و ایمنی آنها مورد نیاز است.

منبع:https://brainworldmagazine.com/how-far-have-we-come-in-treating-ptsd/

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. Sara گفت:

    با سلام
    من هم این دیاگنوس را دارم
    متاسفانه اونقدر کمک دریافت نکردم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.