رابطه بین استرس و ناباروری

بازدیدها: 14

سلولهای عصبی RFRP نزدیک پایه مغز در شرایط استرس زا فعال شده و سیستم تولید مثل را سرکوب می کنند.

این تحقیق در ژورنال علوم اعصاب منتشر شده و به سرپرستی پروفسور گرگ اندرسون از مرکز مغز و اعصاب انجام شده است ، این تحقیق تأیید کرده است که جمعیتی از سلولهای عصبی در نزدیکی پایه مغز – نورونهای RFRP-  در شرایط استرس زا فعال می شوند و سپس سیستم تولید مثل را سرکوب می کنند.

پروفسور اندرسون می گوید: “یک گام انقلابی رو به جلو که در سال های اخیر در دسترس دانشمندان علوم مغز و اعصاب قرار گرفته است ، توانایی کنترل فعالیت گروه های منتخب سلولهای عصبی است – یا فعالیت آنها را ساکت و یا تقویت می کند و سپس نتایج را کنترل می کند.”

“ما از تکنیک های تراریخته پیشرفته استفاده کردیم تا نشان دهیم وقتی فعالیت سلولهای RFRP افزایش می یابد ، هورمون های تولید مثل سرکوب می شوند – به روشی مشابه آنچه در هنگام استرس یا در معرض هورمون استرس کورتیزول اتفاق می افتد.

“به طرز حیرت انگیزی ، هنگامی که ما از کورتیزول برای سرکوب هورمون های تولید مثل استفاده کردیم ، اما سلول های عصبی RFRP را نیز ساکت کردیم ، سیستم تولید مثل به عملکرد خود ادامه داد ، انگار کورتیزول اصلاً در آنجا نبود – ثابت می کند که نورون های RFRP قطعه اصلی پازل در استرس هستند .

این واکنش در زنان بیشتر مشهود بود.

پروفسور اندرسون تحقیق در مورد نقش نورونهای RFRP در کنترل باروری در پستانداران را از حدود یک دهه پیش آغاز کرد.

“من بعد از مطالعه فعال شدن این سلولها در هنگام استرس ، علاقه مند شدم که آیا این سلولهای عصبی می توانند باعث سرکوب باروری در طی استرس مزمن شوند. این سوالی است که طی دهه های گذشته سرسختانه بی پاسخ مانده است.

“اگرچه شناخته شده است که استروئیدهای استرس – مانند کورتیزول – احتمالاً بخشی از مکانیسم درگیر هستند ، همچنین شناخته شده است که سلول های مغز که تولید مثل را کنترل می کنند قادر به پاسخ دادن به کورتیزول نیستند ، بنابراین به نظر می رسد یک حلقه مفقوده در مدار وجود دارد .

“ما اکنون نشان داده ایم که نورونهای RFRP در واقع حلقه مفقوده استرس و ناباروری هستند. آنها در موقعیت های استرس زا فعال می شوند – شاید با احساس افزایش میزان کورتیزول – و سپس سیستم تولید مثل را سرکوب می کنند. “

ممکن است از داروهایی برای جلوگیری از عملکرد نورونهای RFRP استفاده شود .

“ما می خواهیم ببینیم که آیا می توانیم با استفاده از داروهایی که عملکرد نورونهای RFRP را مسدود می کنند ، بر ناباروری ناشی از استرس غلبه کنیم.

“برای زنانی که با ناباروری دست و پنجه نرم می کنند ، داروهایی که مانع عملکرد نورون های RFRP می شوند ، می توانند یک درمان جدید باشند. از آنچه در مورد این نورون ها می دانیم ، چنین دارویی عوارض جانبی ندارد.

وی می گوید: “چنین داروهایی موجود است ، اما برای استفاده انسانی مورد تأیید نیستند و احتمالاً نیاز به بررسی بیشتر دارند.”

نورونهای پپتیدی مرتبط با RFamide عملکرد تولید مثل و پاسخهای استرس را تعدیل می کنند.

پپتید ۳ مرتبط با RF آمید (RFRP-3) یک نوروپپتید است که تصور می شود مانع تنظیم مرکزی باروری می شود. ما بررسی کردیم که آیا تغییرات در فعالیت عصبی RFRP منجر به تغییر در شروع بلوغ ، باروری و پاسخ های استرس ، از جمله استرس و سرکوب ناشی از گلوکوکورتیکوئید ترشح هورمون لوتئینیز کننده ضربان دار می شود.

 ما برای اولین بار یک خط موش جدید RFRP-Cre را تأیید کردیم که سپس از آن در ترکیب با تخریب نورونی وابسته به Cre و فناوری DREADD استفاده کردیم تا سلولهای عصبی RFRP را به منظور انتخاب نقش فیزیولوژیکی آنها در تنظیم باروری و پاسخهای استرس ، از بین ببریم ، تحریک و مهار کنیم.

فعال سازی عصبی مزمن RFRP شروع بلوغ مردان و پیشرفت چرخه تولید مثل زنان را به تأخیر می اندازد ، اما موش های فعال و فرسایش یافته RFRP باروری ظاهرا طبیعی نشان می دهند، وقتی تحت الگوی استرس ناشی از مهار یا گلوکوکورتیکوئید قرار بگیرند. با این حال ، ما یک نقش حیاتی ویژه جنسی برای سلولهای عصبی RFRP در واسطه سرکوب تولید مثل حاد و مزمن استرس مشاهده کردیم. موش های ماده ای که از بین بردن یا خاموش شدن نورون RFRP استفاده می کنند ، سرکوب ناشی از استرس را در ترشح هورمون لوتئینه کننده ضربان دار مشاهده شده در موش های کنترل نشان نمی دهند.

علاوه بر این ، فعال سازی عصبی RFRP به طور قابل توجهی ترشح گلوکوکورتیکوئید را تحریک می کند ، یک حلقه بازخورد نشان می دهد که به موجب آن محرک های استرس زا ، سلول های عصبی RFRP را فعال می کنند ، که به نوبه خود بیشتر محور تنش را فعال می کند. این داده ها شواهدی برای ارتباط عصبی بین استرس و محورهای تولید مثل فراهم می کند.

اهمیت

مسیرهای عصبی که به موجب آن استرس روانی – اجتماعی منجر به سرکوب تولید مثل می شود ، درک درستی از آنها باقی نمی ماند ، با این حال تصور می شود که سلولهای عصبی که محور تولید مثل را به حرکت در می آورند به طور خاص تحت تأثیر استروئیدهای استرس و نوروپپتیدها به روشی خاص جنسیت قرار می گیرند. ما در آزمایش داخل بدن در ترکیب با تخریب عصبی وابسته به Cre و فن آوری DREADD برای نشان دادن ضرورت فیزیولوژیکی سلولهای عصبی RFRP هیپوتالاموس به عنوان واسطه سرکوب ناشی از استرس از ترشح هورمون تولید مثل ضربان دار استفاده کردیم. این اثر ویژه زنان بود. ما همچنین یک رابطه علتی بین عملکرد عصبی RFRP و محور استرس هورمونی را نشان می دهیم. یافته های ما نشان می دهد که برای غلبه بر ناباروری بالینی مرتبط با استرس یا اختلالات عاطفی می توان از محاصره دارویی گیرنده های تحت تأثیر ترشحات عصبی RFRP استفاده کرد.

منبع:

“RFamide-related peptide neurons modulate reproductive function and stress responses” by  Greg M. Anderson et al. Journal of Neuroscience,2020

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *