چرا افراد باهوش بیشتر در معرض بیماری‌های روانی هستند؟

بازدیدها: ۱۸۹

اختلالات هوش بالا

اضطراب، افسردگی و هوش 

هوش بالا مزایای زیادی دارد. ضریب هوشی بالاتر با نمرات بهتر، شغل‌های بهتر، حقوق بالاتر و حتی طول عمر بیشتر مرتبط است. با این حال، هوش معایبی نیز دارد. برای مثال، تحقیقات نشان داده‌اند که ضریب هوشی بالاتر با استفاده بیشتر و زودتر از مواد مخدر مرتبط است. همچنین مطالعات نشان داده‌اند که ضریب هوشی بالاتر با بیماری‌های روانی بیشتری مرتبط است، از جمله افسردگی، اضطراب و اختلال دوقطبی.

یک مطالعه بزرگ که توسط روث کارپینسکی از کالج پیتر برگزار شد، از بیش از ۳۷۰۰ عضو منسا، جامعه‌ای که اعضای آن باید دارای ضریب هوشی در بالای دو درصد باشند، که معمولاً حدود ۱۳۲ یا بالاتر است، نظرسنجی کرد. تیم تحقیقاتی درباره عوامل مختلفی از جمله سلامت روان سوالات مطرح کرد. آن‌ها دریافتند که اختلالات خلقی و اختلالات اضطرابی در میان اعضای منسا بسیار شایع است.

در میان جمعیت عمومی، حدود ۱۰ درصد از افراد دارای اختلالات خلقی هستند و حدود ۱۰ درصد از افراد دارای اختلالات اضطرابی هستند، با مقداری همپوشانی بین این دو. در میان اعضای منسا، این درصدها بسیار بالاتر بود.

حدود ۲۰ درصد گزارش دادند که با اختلال اضطرابی تشخیص داده شده‌اند و نزدیک به ۲۷ درصد با اختلال خلقی مانند افسردگی شدید یا اختلال دوقطبی تشخیص داده شده‌اند.

علت ممکن: برانگیختگی روانی

کارپینسکی و تیم او مشکوک هستند که دلیل این نرخ بالای بیماری‌های روانی در میان اعضای منسا به برانگیختگی روانی مربوط می‌شود. برانگیختگی روانی شامل تمایل بیشتر به تفکر مکرر و نگرانی است که هر دو ویژگی‌های رایج اختلالات خلقی و اضطرابی هستند. به عنوان مثال، یک فرد بسیار باهوش ممکن است به طور وسواس‌گونه‌ای یک نظر انتقادی از رئیسش را تحلیل کند و سعی کند پیامدهای احتمالی آن را پیش‌بینی کند.

در حالی که این ویژگی در برنامه‌ریزی پروژه‌های پیچیده یا کسب تخصص در یک موضوع مزیت محسوب می‌شود، زمانی که همین تمایل به نگرانی و تفکر مکرر معطوف شود، اثرات روانی می‌تواند فاجعه‌بار باشد. تیم همچنین دریافت که اعضای منسا از نظر جسمی نیز برانگیخته هستند، که این موضوع با نرخ بسیار بالای آلرژی‌ها نشان داده می‌شود و این برانگیختگی جسمی ممکن است در تشدید نگرانی و تفکر مکرر نقش داشته باشد.

در واقع، ممکن است توضیحات مختلفی برای این پدیده وجود داشته باشد که علاوه بر فرضیه برانگیختگی، همه آنها به نوعی مرتبط هستند. یکی از احتمالات این است که ژن‌های مرتبط با هوش ممکن است شما را بیشتر مستعد بیماری‌های روانی کنند، اما هوش به طور مستقیم خطر ابتلا به بیماری‌های روانی را افزایش نمی‌دهد. احتمال دیگر این است که افراد با IQ بالاتر معمولاً بیشتر از نظر اجتماعی منزوی هستند که این موضوع منجر به افزایش اختلالات اضطرابی و افسردگی می‌شود.

به عنوان مثال، افرادی که اختلالات طیف اوتیسم دارند و IQ بالاتر از متوسط دارند، در معرض خطر بسیار بالاتری برای افسردگی قرار دارند. این ممکن است به طور کمتری برای افراد باهوش که در طیف اوتیسم نیستند نیز اتفاق بیفتد.

امکان دیگری که وجود دارد این است که افراد باهوش‌تر بیشتر احتمال دارد که تشخیص داده شوند تا افرادی با هوش متوسط یا زیر متوسط. افرادی که تحصیل‌کرده، آگاه به سلامت و به طور کلی مطلع هستند، بیشتر احتمال دارد که برای بیماری‌های روانی کمک بگیرند و کمتر تحت تأثیر انگ‌های اجتماعی قرار بگیرند. به عبارت دیگر، بخشی از این نرخ بالاتر ممکن است به سادگی منعکس‌کننده آگاهی بیشتر و دسترسی بهتر به برنامه‌های درمانی سلامت روان و اعتیاد باشد.

همانطور که گفتیم تحقیقات نشان داده‌اند که ممکن است افراد با ضریب هوشی بالا بیشتر در معرض برخی مشکلات روانی قرار گیرند. این مسأله می‌تواند به چند عامل بستگی داشته باشد:

۱.انتظارات اجتماعی: افراد با ضریب هوشی بالا ممکن است از آنها انتظارات بیشتری داشته باشند، که می‌تواند به فشار و استرس منجر شود.

۲.تفکر عمیق: این افراد معمولاً تمایل دارند که به مسایل به صورت عمیق‌تر و فلسفی‌تر فکر کنند، که ممکن است آنها را به سمت افکار منفی و اضطراب سوق دهد.

۳.احساس تنهایی: افرادی با هوش بالا ممکن است در ایجاد روابط اجتماعی با دیگران دچار مشکل شوند و احساس تنهایی و انزوا کنند.

۴.حساسیت زیاد: برخی از این افراد به لحاظ عاطفی حساس‌تر هستند و ممکن است تجربیات عاطفی قوی‌تری را احساس کنند.

۵.عدم تطابق با محیط: ممکن است این افراد با محیط اطراف خود هماهنگ نباشند و احساس بیگانگی کنند.

این عوامل می‌توانند به بروز مشکلات روانی در افراد با ضریب هوشی بالا منجر شوند، اما همه افراد با ضریب هوشی بالا به این مشکلات دچار نمی‌شوند و عوامل شخصی و تجربیات زندگی نیز نقش مهمی دارند.

چند نمونه از افراد مشهور با ضریب هوشی بالا که به اختلالات روانی دچار بودند شامل موارد زیر است:

وینستون چرچیل: نخست‌وزیر بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم که به افسردگی دچار بود و آن را “سایه سیاه” می‌نامید.

آلبرت انشتین: فیزیکدان مشهور که در برخی منابع به مشکلات روحی و اضطرابی اشاره شده است.

از افراد مشهور دیگر که دچار اختلالات روانی بودند شامل جان نش ، نیکلا تسلا، ایزاک نیوتن  ، ارنست همینگوی، هیتلر هستند.این افراد نشان می‌دهند که حتی کسانی که در زمینه‌های مختلف درخشان هستند، ممکن است با مشکلات روانی مواجه شوند.

منبع:

https://www.hanleycenter.org